Dieter Telemans heeft met de hulp van Artsen Zonder Grenzen en een beurs van de stichting SPES een tiental reportages gerealiseerd om deze waterthema's te illustreren. Hieronder staan enkele voorbeelden:
In China ondervinden reeds 400 grote steden, waaronder de hoofdstad Peking, een serieus watertekort. In Taiyuan, hoofdstad van de provincie Shanxi met 3 miljoen inwoners, is de waterleiding slechts 3 uur per dag aangesloten en is de prijs van het water het hoogste van het hele land. Volgens de Wereldbank zullen 85% van de fabrieken er hun deuren moeten sluiten tengevolge van het watertekort. China wil via een gigantisch kanaal water van het zuiden naar het noorden transporteren. Dit megalomaan project zal minstens 2 maal het budget van de drie-kloven-dam overtreffen. Natuurdeskundigen waarschuwen voor de catastrofale gevolgen van dit project: volgens hen zal het kanaal de waterproblemen enkel verplaatsen.
Rajasthan, in het noordoosten van India, dreigde tot voor kort volledig ingesloten te worden door de Thar woestijn. Maar op een paar jaar tijd heeft deze staat zich omgetoverd tot een specialist in de opvang van regenwater. Lokale NGO's hebben er eeuwenoude tradities doen herleven: honderden ondergrondse regenwaterciternes die in verval waren geraakt door de komst van leidingwater, werden hersteld en opnieuw in gebruik genomen. Ze bieden bescherming zowel tegen overstromingen als tegen droogte. Ook in de steden worden tegenwoordig opvangsystemen voor regenwater verplicht geïntegreerd in de nieuwbouw. Daarmee vervult India een voorbeeldfunctie voor zijn buurlanden.
Bijna 85% van het water van de Nijl in Egypte komt uit het Tanameer in Ethiopië. Ondanks dat gigantische watervolume zijn de Ethiopische landbouwers in de omgeving van het meer regelmatig afhankelijk van voedselhulp. De reden daarvoor is een waterverdrag tussen Egypte en Groot-Brittanië uit 1929. Dat verdrag verbiedt de Ethiopiërs, Kenyanen, Ugandesen en Tanzanianen om aan het watervolume van de Nijl in Egypte te raken. Zelfs wanneer door droogte hongersnood toeslaat blijft het verdrag geldig en dreigt Egypte met een oorlog.
Mali heeft een bijna permanente positie op de lijst van de tien armste landen in de wereld. 60% van het land, twee maal de oppervlakte van Frankrijk, is woestijn. Deze breidt zich snel uit door droogte, ontbossing en overbegrazing. Vooral tijdens het droogseizoen, wanneer de meeste waterputten droog staan en het waterniveau zakt tot soms -80m, worden vrouwen en kinderen verplicht om dagelijks urenlang te sleuren met (vaak onzuiver) water.
www.dietertelemans.com |