__________ Marockeau was denderend succes___________________

Benefietactie voor Marokkaanse waterdragers
Een groepje leerlingen en oud-leerlingen van KOGEKA organiseerden met steun van GREEN Belgium, KOGEKA en de Hoge Rielen in Lichtaart een benefietfestival voor de waterdragers in Marokko. Het Festival kreeg de gevatte naam 'Marockeau'. En de zaal in de Hoge Rielen zat nokvol, met een gevarieerd publiek dat er duidelijk heel veel plezier in had.

Hoe het begon
,,Vorig jaar namen enkele oud-leerlingen van KOGEKA deel aan een watercongres in Marokko'', legt Steven Bloemen uit, ook oud-leerling én vrijwilliger bij GREEN, ,,Daar werd vooral de problematiek van de jonge waterdragers besproken. Nogal wat kinderen uit Marokkaanse dorpjes, douars, hebben er een dagtaak aan om voor hun familie water te halen. In de dorpen zelf is geen watervoorziening, de waterputten liggen soms uren ver stappen van het dorp. Dus lopen die waterdragertjes voortdurend heen en weer tussen hun dorp en de waterput om hun familie te bevoorraden. Tijdens het Marokkaanse watercongres bezochten we het dorp Zaouit Sidi el Mikki. We zijn toen toch wel heel erg geschrokken van de omstandigheden waarin de dorpelingen leven. Het ontbreken van water in het dorp hypothekeert het leven van de kinderen daar. Ze kunnen niet naar school, hun leven draait rond water. Sommige kinderen doen er een hele dag over. Drie uur stappen naar de waterput, en terug. Andere moeten verschillende keren heen en weer.'' Om deze schrijnende omstandigheden te verhelpen hielden we een benefietconcert. De opbrengst gaat integraal naar Zaouit. Zodat de waterdragertjes daar eindelijk naar school kunnen en water kunnen tappen van de kraan.”
Om het programma aan elkaar te praten en de groepen voor te stellen waren Pol Goossen en Noureddinne Farihi van de partij. Ook Margriet Hermans zette zich in voor het goede doel en zat mee in de jury om deelnemers aan het vrije podium te beoordelen.
We vroegen Pol en Nouredinne, Frank en Mo in de vrt-serie 'Thuis', naar hun motieven om zich voor Marockeau in te zetten.

Pol
Wij leven hier in een oase in het meest luxueuze land ter wereld, het contrast met Afrika is immens. Ze kunnen elke steun gebruiken. En daar doe ik het voor. Als de wereld er ook maar een beetje beter van wordt, vind ik het de moeite. Naar ginder trekken en ginder mee werken aan het verbeteren van de leefomstandigheden zou natuurlijk beter zijn. Maar daar heb ik de moed niet voor. Dus draag ik liever mijn steentje bij van op afstand. Dat sust mijn geweten. Want hoe zit het toch met bijdragen en hulp aan de derde wereld? Je doet het omwille van het leed, maar ook omdat je op die manier je geweten sust.”
Is Pol op de hoogte van de waterproblematiek ginds?
“Wel, jaarlijks vraagt Humo aan bekende Vlamingen wat hen het meest beklijft. Zo'n 3 jaar geleden heb ik geantwoord: 1 miljoen mensen zitten zonder water en wij stonden er voor en keken er naar!
Het is onthutsend, maar we blijken ons hier echt niet te realiseren wat waternood betekent, niemand doet daar iets aan!”
“Marockeau is één druppel olie in het ganse raderwerk van hulp, maar die ene druppel helpt!. Als BV voel ik me verantwoordelijk om me te engageren, het goede voorbeeld te stellen. Mijn BV-schap moet nuttig zijn.”
Maakt dat engagement deel uit van jouw leven?
“Als je die film van Al Gore hebt gezien, moet je Plato toch gelijk geven: het ergste wat men ooit heeft uitgevonden, is de mens. En elektriciteit, want vanaf toen ging het ernstig fout. Immers, als je de geschiedenis van die mensheid eens nader bekijkt, zie je dat we sinds het uitvinden van de elektriciteit de wereld zijn beginnen exploiteren en misbruiken. Als we zo verder doen dan is het hier binnen 50 jaar gedaan met ons en de natuur op aarde. En dat is geen doemdenken maar een vaststelling die me mateloos ergert omdat ik me daardoor machteloos voel. Maar tegelijk drijft die ergernis me. En daarom ben ik vandaag hier.

Noureddine
“Toen ik van de jongeren die Marockeau organiseerden, een mailtje ontving met de vraag om op Marockeau de groepen aan te kondigen, heb ik geen moment geaarzeld.
In de eerste plaats voel ik me verbonden met het project. Ten slotte heb ik tot mijn twintigste in Casablanca gewoond. Geen douar (traditioneel dorpje) natuurlijk, maar toch ken je er mensen of hoor je er over. Maar ik was van jongsaf aan al sociaal en politiek geëngageerd. In een arm land als Marokko, dat twintig jaar geleden zeker nog wars was van elke vorm van democratie, was dat het enige juiste dat je als bewuste mens kon doen.”
“Ik had dus wel al een realistisch beeld van de waterproblematiek ginds. Hoewel, niet alle Marokkaanse stedelingen beseffen dat er dorpjes zijn waar ze niet alleen behoefte hebben aan drinkwatervoorzieningen, sanitair en leidingen, maar ook aan rioleringen. Nu, als je als buitenlander een project daarrond opstart zullen de overheden en diensten makkelijk met je meewerken. Ze willen immers een goede indruk maken op de rest van de wereld. maar zelf willen of kunnen ze er niet in investeren.”
“Als inwoner van Marokko maakt je dat machteloos. Je moet je voortdurend neerleggen bij beslissingen van de overheid waar je totaal geen vat op hebt. Hier is het jammer genoeg niet veel anders. Hoe kunnen politiekers over de hoofden van de burgers heen beslissingen nemen waar een heleboel mensen het niet mee eens zijn? Waarom wordt er amper rekening gehouden met de mening van zoveel mensen. Neem nu het broeikaseffect, of het nakende watertekort: dat zijn toch zaken waarover op korte termijn ernstige beslissingen moeten genomen worden. Het enige wat ik daar momenteel kan aan doen is me engageren. En daarom sta ik hier op het podium van Marockeau. Ik vind het fantastisch dat jongeren hun talenten, energie en levenslust inzetten voor projecten als deze. De toekomst kan daar alleen maar beter van worden!”

Carolien van Gorp (15 jaar)
Via de school kon ik in de paasvakantie van 2006 mee naar Marokko met Mission 21, een project van GREEN. Ik had echt geen idee waar ik zou belanden, maar wilde ontdekken hoe mensen in die douars ginds leven. Het is schrijnend. Ze zijn ginds zo arm dat ze zich niet eens kunnen veroorloven zich zorgen te maken om het milieu. Zo wordt er bijvoorbeeld geen afval opgehaald zoals hier. Laat staan sorteren. Dat kost immers veel geld. Afval wordt ginds gewoon gedumpt. Alsof het op een dag zal verdwijnen… Anderzijds hebben ze ginder natuurlijk niet zoveel afval als wij.
“Zelf ben ik nooit meegelopen naar de plek waar de dorpelingen water halen. Ze schamen zich er voor en hebben liever niet dat je meegaat en dat je ziet in wat voor zielige omstandigheden ze leven.
Het meest frappante vond ik dat de kinderen die wel naar de dorpsschool konden en dus geen water hoefden te halen bijna allemaal jongens waren. Omdat er geen sanitair is in het schooltje moeten ze buiten in het veld naar het toilet. Maar dat mogen de meisjes niet en dus kunnen ze niet naar school. Dus wordt het echt dringend tijd dat het schooltje sanitair krijgt. Zo, kunnen ook de meisjes eindelijk naar school.”

__________Oproep: Laat je oude GSM recycleren en spaar voor de natuur in jouw school!_______________________________________

In België liggen vele duizenden onbruikbare gsm's onopgemerkt in de lade van een kast. Vaak komen ze ten slotte bij het huisvuil terecht. Maar dat is schadelijk voor het milieu! 
GREEN en Fonebak doen hiervoor een unieke eindejaarsactie. Zamel met je school of jeugdwerking afgedankte GSM's in en krijg 3 euro per ingezameld toestelletje.
Interesse om mee te doen met deze actie of wil je meer informatie? Mail naar gsm@greenbelgium.org.

__________Met een missie naar Moldavië_______________________

7de Europese Jongerenparlement voor Water

Drie Vlaamse en een Brusselse leerling trokken samen met GREEN naar het armste land van Europa, Moldavië.
Daar namen ze, van 7 tot 11 oktober, deel aan het 7de Europese Jongerenparlement voor Water (EJP). Jelle Sterckx, Hans Tielens, Carolien Van Gorp, alledrie leerlingen van het SMIK (Sancta Maria Instituut Kasterlee), en Patrick Jacobs uit Brussel namen er deel aan het 7de Europese Jongerenparlement voor Water in Vadul Lui Voda. Samen vormden ze de delegatie van het Youth Water Network (YWN). YWN verzamelt jongeren die begaan zijn met het waterbeleid in de wereld en opereert onder de vleugels van GREEN Belgium vzw. Het groepje had het in Moldavië met jongeren uit Frankrijk, Zwitserland, Slovenië, Griekenland, Roemenië, Oekraïne en Rusland over de Moldavische watervoorziening en de kwaliteit van het Moldavische water.

Waterputten
Voor Hans zat er nog een leuke verrassing in. Hij werd verkozen tot vice-president van het EJP. Tja ze moesten toch iemand kiezen en toevallig werd ik dat, beweert hij bescheiden. Maar ik heb er wel heel wat opgestoken. In de eerste plaats dat wij het hier bij ons toch wel goed hebben. Zat ik tegen een Moldaviër te klagen dat het water bij ons toch wel erg vervuild is, vroeg die kerel of we wel waterzuiveringsstations hadden. Toen ik hem verzekerde dat die bij ons echt niet zeldzaam zijn, keek hij raar op. Ginder hebben ze nauwelijks waterzuiveringsstations en is het grondwater en drinkwater veel sterker vervuild dan bij ons. Ik schaamde me wel een beetje, bekent Hans. Het putwater van de waterputten in Vorniceni, het dorp waar ze ter plekke gingen om veldwerk te verrichten, bleek na testen zwaar vervuild door de rivier die langs het dorp stroomde. Verderop was een wijnfabriek. Het waterzuiveringsstation daarvan was onbruikbaar geworden, maar gemaakt werd het niet en ook de overheid verplichtte de fabriek niet tot reparatie of vervanging. Een ander nabijgelegen waterzuiveringsstation werkte maar voor 20 procent. Dus als je nagaat dat het hele dorp water in huis haalt uit die waterputten, kun je je wel voorstellen dat dit voor de inwoners geen gezonde situatie is. Er bleken veel te veel nitraten in het water te zitten. Jarenlang door nitraten vervuild water gebruiken, levert gezondheidsrisico's op lange termijn. Maar dat doorzien heel wat mensen ginder niet.

Onwerkelijk
Vooral jongere dorpelingen willen wel investeren in zuiver leidingwater. Maar de ouderen gebruiken liever het gratis vuile putwater dan te betalen voor leidingwater, vult Jelle aan. Als de inwoners van Vorniceni er in slagen de helft van de kosten voor echte drinkwatervoorzieningen te financieren, legt de overheid de andere helft bij. Meer wil of kan de overheid echter niet doen. Mij lijkt de hele situatie zelfs onwerkelijk. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat ik voor elke waterbehoefte naar een put zou moeten stappen, door weer en wind, om daar vervuild water op te halen, realiseert Jelle zich. Er moet echt geld worden geïnvesteerd in drinkwatervoorzieningen in heel Moldavë. Alleen rijke dorpen hebben momenteel leidingwater. Moldavië is echt een arm land met erg vriendelijke mensen maar ook met maffia's voor zowat alles wat je kunt verhandelen. Het mag dan een Europees land zijn, toch leef je er totaal anders dan bij ons in het rijkere Noord-Europa. Zelfs in Zuid-Europa heb ik nooit zo'n erge toestanden gezien.

brief aan de minister
Het 40-tal jongeren van EJP logeerde in een vakantiedorp voor meer gefortuneerde Moldavische toeristen. Daar kregen ze lezingen en workshops van Europese waterexperten en schreven ze samen aan een brief voor de Moldavische president en zijn parlement. In die brief werden de resultaten van het veldwerk bekend gemaakt. Er staan ook concrete voorstellen in om in drinkwatervoorzieningen te investeren. Op de laatste Moldavië-dag werd deze brief - tijdens een jongerenzitting in het parlement in de hoofdstad Chisinau - voorgesteld aan Victor Tvircun, de Moldavische minister van onderwijs en jeugd. De brief werd daarna ook aan alle Moldavische burgemeesters opgestuurd. En nu maar duimen voor Moldavië!

__________3.600 jongeren schrijven het Europese Eco-parlement aan over milieubeleid_______________________________________

Het Youth Eco-Parliament in Parijs
Afgevaardigden van 15 Belgische jongerengroepen die deel uitmaken van het Youth Eco Parliament (YEP) gingen van 17 tot 20 oktober in Parijs naar een internationale meeting om hun 'milieubeleidsbrieven' aan de commissies van het Europese Eco-Parlement (EEP) te bezorgen. Zo'n 150 internationale jongerengroepen van YEP, samen goed voor 3.600 jongeren, schreven via de website www.eyep.info samen aan een open brief naar 7 invloedrijke groepen in onze maatschappij: journalisten, wetenschappers, educatoren, producenten, overheden, internationale organisaties en NGO's. In deze brieven formuleerden ze concrete actievoorstellen. Ten slotte werden de open brieven in Parijs voorgelezen en overhandigd aan de 7 commissies die deze maatschappelijke groepen vertegenwoordigen in het echte EEP.

vooraf
Vorig jaar daagden FOST Plus en GREEN Belgium jongeren uit om grondig na te denken over afvalbeheer en duurzame ontwikkeling, en om daarover een project op school voor te stellen (Alle voorstellen van deelnemende scholen van over de hele wereld staan online op www.eyep.info). 15 groepjes Belgische jongeren uit telkens 15 scholen met de beste projecten werden uitgekozen. De winnaars kregen centen om hun project te realiseren, maar mochten ook deelnemen aan het Youth Eco Parliament (YEP) in Parijs. Zo kregen ze niet alleen de de kans om met hun verkozen project een lokaal probleem in eigen buurt aan te pakken, maar ook om organisaties, bedrijven en overheden aan te spreken op Europees niveau. Door 7 milieu-beleidsbrieven te schrijven voor de 7 commissies van het EEP. Act local, think global! Als kersverse YEP-leden spitsten de Belgische jongeren zich toe op de open brieven aan journalisten, wetenschappers, educatoren en producenten.

het echte werk
Kris Lammens (16 jaar), leerling van het Vrije Technische Instituut Oostende was er bij in Parijs. “Elke brief is gericht aan een commissie van het EEP. Het EEP doet voor advies en ondersteuning immers beroep op contactpersonen uit die commissies. In Parijs mocht ik dan aan die commissies in het EEP een gedeelte van zo'n open brief voorlezen, voor wel 600 toeschouwers. Dat was wel spannend en absoluut een aparte ervaring.” “Maar het echte werk was toch wel het nadenken en discussiëren over de inhoud van de brieven. Een heel jaar lang hebben we met leerlingen uit de 14 andere geselecteerde Belgische scholen over de inhoud van de brieven vergaderd. In een later stadium werden de ontwerpen van de brieven uit alle deelnemende landen dan verwerkt tot 7 definitieve brieven. Uit dat hele proces heb ik ontzettend veel geleerd. Zoals bewust en duidelijk leren nadenken over milieudoelstellingen.” “Maar natuurlijk was het meemaken van het evenement in Parijs ook intens. Liet ik in een gesprek vallen dat België toch wel echt een ernstig afvalprobleem had, kwam ik dan tot de ontdekking dat dat maar een mini-probleempje was in vergelijking met het probleem waarmee een deelnemend land zoals bijvoorbeeld Spanje te kampen heeft: vervuild drinkwater én te weinig drinkwater. Dan slik je toch even.” Aan de afgevaardigden van de 7 commissies vroegen de jongeren of ze met de brieven rekening zouden houden. “Het antwoord was positief. Ze beseffen dat wij jongeren in staat zijn om een duidelijke visie en werkbare oplossingen voor de milieuproblematiek te ontwikkelen. Tof.”

Parijs blijft nazinderen
Ook voor Célia van der Pol (16 jaar), leerling van het Antwerpse Instituut Sint Maria, was het hele project een unieke kans. “Ik ben blij dat ik heb ontdekt dat er toch heel veel jongeren en volwassenen zijn die echt met de milieuproblematiek begaan zijn. En dat leerlingen in andere landen ook fantastische projecten op hun scholen hebben gerealiseerd. Je leert van elkaar. Het heeft me ettelijke ideetjes opgeleverd om hier bij ons op school uit te proberen. Ik denk bijvoorbeeld aan leerlingen uit Canada die een 'afval'-toneelstukje hadden geschreven en opgevoerd voor de kleintjes van basisscholen. Dat wil ik ook graag voorstellen op school.” “Niet alleen qua ideeën blijft Parijs nazinderen. Sindsdien word ik op school ook zo'n beetje aangesproken als ombudsvrouw voor het milieu. Ze komen bij mij met vragen, maar ook met goeie ideeën om op school energie te besparen. Zoals: kunnen we geen lampen met tijdschakelaar installeren? Of gewichtjes aan de deurklinken hangen zodat ze vanzelf dichtgaan?” “Vanzelfsprekend heb ik onder de 200 deelnemende jongeren ook lange afstandsvrienden gevonden. Je leert mensen snel kennen als je samen vergadert en overlegt.”

__________ LABO secundair is uit! ____________________________

De vorming LABO (Leren Afval beheren op school) die in basisscholen in heel Vlaanderen en Wallonië wordt gegeven in de 2de en 3de graad, is er nu ook voor het 5de leerjaar van het secundair onderwijs . LABO secundair heeft de testfase achter de rug en gaat vanaf januari de pilootfase in. Door de intercommunales zullen daarvoor verschillende scholen worden gecontacteerd.
Naar inhoud en doelstellingen loopt LABO secundair parallel met zijn voorganger, maar dan wel in een ander kleedje. Je kunt kiezen tussen een rollenspel, een stellingenspel of een quiz. Hieronder vind je een korte beschrijving van wat LABO secundair concreet inhoudt.

het rollenspel
De burgemeester wil iets doen aan het afvalprobleem in zijn gemeente en nodigt verschillende betrokken partijen uit voor een debat: een milieu-ambtenaar, iemand van de jeugddienst, de verantwoordelijke van het containerpark, iemand van de kringloopwinkel, een verantwoordelijke van de verbrandingsinstallatie, enz. Elk van de deelnemers aan het debat heeft een zogezegd Metro-krantje bij zich waarin ze info kunnen vinden over hun 'vakgebied'. Zo kunnen ze mekaar informeren en in een diepgaand debat tot een consensus komen over wat er nu te doen staat om het afvalprobleem in de gemeente op te lossen.

het stellingenspel
Eerst kijken de leerlingen naar een introductiefilm met informatie die verwijst naar stellingnames over afvalbeheer. In kleine groepjes krijgen ze daarna verschillende stellingen toegewezen die ze pro of contra moeten proberen te bewijzen. Krijgt de ene groep een bepaalde stelling die ze pro moet bewijzen, een ander groepje krijgt diezelfde stelling maar moet het tegendeel bewijzen. Daarna beargumenteren de groepjes allemaal samen in kring hun pro- of contra-benadering van de stellingen. Zo komen de groepjes ten slotte over elke stelling tot een consensus.

de quiz
Duurt 1 lesuur. De quiz wordt aangeboden in de vorm van een Powerpointpresentatie en bestaat uit 12 meerkeuzevragen. Je kunt kiezen tussen 3 reeksen. Bij het prijsgeven van de antwoorden wordt de inhoud van de antwoorden besproken en uitgediept.

info over LABO voor het basisonderwijs vind je op http://www.greenbelgium.org/nl/opschool/educ.asp

__________Silver Award in Mexico voor GREEN Belgium!___________

__________Gevolgen van de klimaatsveranderingen voor de gezondheid_______________________________________________